Informatievoorziening in de zorg

Je hoort het veel dokters, verpleegkundigen en andere zorgprofessionals zeggen: ik ben veel tijd met mijn ICT bezig en het is niet al te gebruiksvriendelijk. Daar begint ook onderzoek naar te komen.

De kop is schreeuwerig, dat realiseer ik me. Maar het komt omdat nieuw onderzoek doet schrikken. In ziekenhuizen die vanwege bijvoorbeeld een cyberaanval meer aandacht geven aan informatieveiligheid,

Huisartsen verwijzen hun patiënten met regelmaat naar (een specialist in) een ziekenhuis. Ze blijven daarbij betrokken bij de behandeling. Die betrokkenheid kan bijvoorbeeld worden vormgegeven door

Gisteren schreef ik een persoonlijke blog over de reden van mijn inzet voor privacy en vertrouwelijkheid bij gegevensuitwisseling. Onbedoeld was het ook een bewijs voor de Wet van Godwin, maar dat

“Het verwerken van medische informatie is in beginsel verboden”. Deze zin is opgenomen in de tweede brief over elektronische gegevensuitwisseling in de zorg die recent aan de Tweede Kamer gezonden

Zelfs een eenvoudige website als deze wordt met regelmaat digitaal aangevallen. Vanuit allerlei landen. Interessante statistiek van het aantal aanvallen uit elk land: 1590 China 1286 United States

Afgelopen week was ik een paar dagen in India. Dat klinkt vreemd: werken aan betere informatievoorziening voor mensen en zorgprofessionals in Nederland en dan zo ver weg gaan. Toch is het niet zo

Soms weet ik als ik begin met schrijven: daar komt gedoe van. Zeker op sociale media, want iets moeten zeggen in een paar woorden polariseert gemakkelijk. De afgelopen dagen bijvoorbeeld, over de

Binnenkort kan iedereen die dat wil beschikken over alle eigen medische informatie in een eigen Persoonlijke Gezondheidsomgeving (PGO). Nederland loopt daarin voorop. Niet (alleen) omdat we met

Iedereen betrokken bij de digitale zorg kent de goede voorbeelden. Het UMC Utrecht begeleidt zwangere vrouwen met hoge bloeddruk door zelfmeting op afstand. Het Isala in Zwolle begeleidt